فرشتگان

حقایقی بسیار خواندنی و جالب در مورد شترها

حقایقی بسیار خواندنی و جالب در مورد شترها
شترها یا همان کشتی های بیابانی، بیشتر با کوهان ها و تحمل بسیارشان در مقابل سختی ها شناخته می شوند. شترها 3000 سال است که به بشر کمک می کنند. وسایل آنها را حمل می کنند و آنها را از مسیرهایی رد می کنند که اسب ها جرأت پا گذاشتن به آن مسیرها را ندارند. در زیر به حقایق جالبی در مورد آنها اشاره می کنیم.

10. تیپ های شترسوار

وقتی دنیای باستان وارد فاز جنگ شد، همیشه شترها به جنگ برده می شدند. ایرانی ها، سلوکی ها، یونانی ها و رومی ها همه شتر سوار می شدند، ولی این حیوان در عصر جدید ناپدید نشد. جنگ سوار بر شترها تا قرن بیستم هم ادامه یافت و شترها در مکان های غیرمنتظره ای همراه انسان به میدان جنگ رفتند.
  
در ماه مارس 1855، کنگره آمریکا اصلاحیه سپر دفاعی را تصویب کرد. لایحه عجیبی که به وزارت جنگ 30 هزار دلار برای خرید شتر داد. این ایده برای استفاده از شتر در بیابان های جنوب غربی آمریکا بود. سی و سه شتر یک کوهانه و سه مربی عربی و دو مربی ترک به اردوگاه ورده در تگزاس برده شدند تا از جاده ها نقشه برداری کنند و منطقه Big Bend را بررسی کنند. در نهایت آنها به Fort Tejon در کالیفرنیا رفتند و ملزومات و سربازهای اعزامی را با خود بردند. این شترها در جنگ داخلی نیز مورد استفاده قرار گرفتند و 80 نفر از این شترها توسط نیروهای متحد به غنیمت گرفته شدند. با این حال، سربازان در نهایت از بوی بد شترها و بدخلقی آنها خسته شدند و آنها را در طبیعت رها کردند.

شترها در جنگ جهانی اول هم نقش داشتند. رسته شترسوار سلطنتی که شامل انگلیسی ها، استرالیایی ها و نیوزیلندی ها می شد، در مقابل ترک ها در صحرای سینا جنگیدند. با این حال شترسواران از روی زین نمی جنگیدند. وقتی شترها روی زمین می نشستند، یک نفر از سربازان مراقب 16 شتر می شد و دیگر سربازان پیاده با دشمن می جنگیدند.

9. افسانه شبح سرخ

پس از آنکه ارتش ایالات متحده شترهای خود را در طبیعت رها کرد، این حیوانات در جنوب غربی ایالات متحده پخش شدند و در نهایت تا سال 1934 همه آنها مردند. ولی گهگاهی مردم ادعا می کردند که این شترها را از دور دیده اند که در بیابان پرسه می زدند و افسانه ها و قصه های زیادی در مورد این شترها و شبح سرخ و سوار فناناپذیرش شنیده می شد.
 

 
در سال 1883، یک زن آریزونایی پیدا شد که لگدکوب شده و مرده بود و اطرافش رد سم های عجیب و موهای قرمز عجیبی دیده می شد. مدتی پس از این حادثه نیز دو معدنچی وقتی از خواب بیدار شدند موجود قرمز بزرگی را در چادرشان دیدند. بعد از چنین موارد و مشاهداتی، مردم فهمیدند که این موجود شتر است، ولی چیز عجیب و نگران کننده ای در مورد آن وجود داشت. مردم ادعا می کردند که شبح سرخ سوار بدون سری دارد. بعضی از مردم حدس می زدند که این سوار بدون سر، سرباز جوانی بوده که همرزمانش بخاطر غلبه بر ترسش از شترها، او را به زین شتر گره زده بودند. متأسفانه این شتر ترسیده و چهارنعل تاخته و رفته و این دو در زمین های بایر آریزونا، مردم را می ترسانده اند و هیچ ادعایی در مورد نحوه بی سر شدن این سوار وجود ندارد.

در سال 1893 کشاورزی خشمگین به این شتر تیراندازی می کند و وقتی برای بررسی لاشه آن می رود، هیچ سواری را مشاهده نمی کند. ممکن است که سوار آن افتاده و گم شده باشد. ولی تا به امروز هنوز مردمی هستندکه ادعا می کنند شبح سرخ و سوار بی سر را دیده اند که در بیابان های آریزونا پرسه می زدند.

8. باختران وحشی

باختران وحشی که بومی شرق آسیاست، تنها شتر وحشی در کل دنیاست. درست است که استرالیا پر از شترهای وحشی تک کوهانه است، ولی آنها بیشتر رام نشدنی هستند و با آنکه باختران های اهلی زیادی وجود دارد، ولی این نوع خاص از باختران، گونه جداگانه ای هستند که هرگز رام نشده اند. باختران وحشی جزو سرسخت ترین موجودات روی کره است که می تواند در بدترین شرایط حتی آخرالزمانی، به خوبی شرایط را تحمل کند و زنده بماند.
  
باختران وحشی فقط در دو نقطه روی کره زمین زندگی می کند. بعضی از آنها در صحرای بزرگ گوبی در مغولستان زندگی می کنند که منطقه ای کاملاً حفاظت شده است و بقیه آنها در منطقه حفاظت شده آرجین شان لوپ نور در استان شین جیانگ چین زندگی می کنند. این نکته جالب توجهی است زیرا چینی ها بمب های اتمی خود را در دهه پنجاه در این منطقه تست کردند. این زمین های بایر کاملاً پرتو زده هستند، ولی برای این شترها مشکلی ایجاد نکرده اند. شترهای باختران وحشی کلیه های نیرومندی دارند. در این مناطق آب شیرین زیادی وجود ندارد، بنابراین این شترها از چشمه های آب شور منطقه می نوشند که حتی باختران اهلی هم لب به این آب ها نمی زند.

متأسفانه باختران وحشی حتی بیشتر از پاندا در خطر انقراض است. از سال 2010 به لطف قدیمی ترین دشمن طبیعت یعنی انسان، فقط 950 نفر از آنها در طبیعت وجود دارد. با آنکه منطقه فوق حفاظت شده گوبی قرار است خالی از انسان باشد، ولی بچه های زیر سن قانونی علائم مربوطه را نادیده می گیرند و در جستجوی گنج یا چیزهای دیگر وارد این مناطق می شوند و وقتی گرسنه می شوند چند شتر را می کشند. در لوپ نور، قاچاقچیان در نزدیکی چشمه های شور مواد منفجره تعبیه می کنند و وقتی شترها برای نوشیدن آب سر چشمه می آیند منفجر می شوند. خشکسالی و گرگ ها هم دلایل دیگر کاهش جمعیت آنها هستند و دانشمندان برآورد کرده اند که ظرف چند سال آینده باختران وحشی کلاً از روی زمین محو شود. بعضی از گروه های حمایت از محیط زیست امیدوارند که باختران وحشی را با باختران اهلی جفت کنند تا این گونه را نجات دهند، و گروه های دیگر برنامه های تولیدمثل در اسارت برای حفظ ژنتیک این نوع حیوانات دارند.

7. بزرگترین وعده غذایی دنیا

خوردن گوشت گاو و مرغ در کل دنیا رایج است، ولی گوشت شتر چطور؟ در خاورمیانه این گوشت بسیار محبوب است و جزو لذایذ محسوب می شود و کوهان بهترین قسمت آن است زیرا 100 درصد چربی است و نرم است.
  
در رستوران های سراسر دنیا گوشت شتر یافت می شود که به صورت سوسیس، گوشت چرخ شده و استیک سرو می شود. گوشت شتر از گوشت گاو سالم تر است. طبق کتاب رکوردهای گینس، بزرگترین وعده غذایی دنیا (که در ضیافت های عروسی بادیه نشینان سرو می شود) شامل شتر بریان می شود. در این وعده غذایی، تخم مرغ پخته را در شکم ماهی و سپس ماهی را در شکم مرغ می گذارند. سپس مرغ شکم پر را در شکم گوسفند و در نهایت در شکم شتر می گذارند. این بزرگترین وعده غذایی دنیا است.

6. شیر شتر

شیر شتر بیشتر از هر شیر دیگری در طبیعت شبیه شیر انسان است و 10 برابر بیشتر از شیر گاو آهن و سه برابر بیشتر ویتامین ث دارد. اگر بدنتان تحمل لاکتوز را ندارد بدون هیچ مشکلی می توانید این شیر را بنوشید.

شیر شتر در تمام دنیا وجود دارد. هتل ریتز-کارلتون ابوظبی بستنی های خامه ای با شیر شتر سرو می کند و مسلمانان بستنی این شیر را در ماه رمضان مصرف می کنند، زیرا مواد مغذی زیادی دارد و هنگام روزه برای بدن مفید است. کنیایی ها نیز این شیر را مصرف می کنند، ولی نه از روی سیری، بلکه به خاطر خشکسالی اخیر که در شش دهه گذشته سابقه نداشته است، بنابراین چاره ای جز نوشیدن شیر شتر ندارند. آنها با این شیر مدتها بدون آب می گذرانند.  
شیر شتر برای مصارف پزشکی هم بکار می رود و صدها سال است که مصرف پزشکی دارد. در قزاقستان شیر شتر برای درمان سل استفاده می شود و پزشکان آفریقایی از آن برای تغذیه ایدزی ها استفاده می کنند.

ولی چرا شیر شتر در فروشگاه های آمریکا دیده نمی شود؟ دلیلش این است که فروش شیر شتر در ایالات متحده غیرقانونی است، ولی در سال 2009 سازمان غذا و داروی آمریکا آن را تصویب کرد. ولی دولت هزینه تست کردن آن را نمی پردازد و بنابراین آمریکایی ها باید بیشتر صبر کنند تا بیسکویت هایشان را با شیر شتر میل کنند.

5. ویروس شتر

هیچکس دوست ندارد بیمار شود، ولی مریض شدن بخاطر شتر را دیگر نشنیده بودیم. در سال 2012، ویروسی به نام MERS (سندروم تنفسی خاورمیانه) در عربستان سعودی ظهور یافت و در کشورهای خاورمیانه مانند قطر، اردن و امارات متحده عربی پخش شد. این ویروس حتی به اروپا هم رسید و افرادی را در فرانسه، ایتالیا و انگلستان بیمار کرد و این افراد دچار تب، سرفه و تنگی نفس شدند.
 

در ابتدا دانشمندان مطمئن نبودند که قربانیان به MERS آلوده شده اند. آنها می دانستند که این ویروس از فردی به فرد دیگر می پرد، ولی مواردی هم یافتند که بیماران اصلاً نزدیک به ناقل انسانی نبوده اند و این باعث شد نتیجه بگیرند که یک حیوان میزبان این ویروس است. ولی چه حیوانی؟ پزشکان روی دام های مختلف کشورهای مختلف آزمایش انجام دادند و آنتی بادی های آنها را تست کردند. آنها کشف کردند که شترهای مسابقه ای بازنشسته عامل اصلی این بیماری هستند. این شترها توسط خفاش ها آلوده می شدند و ویروس را به مربیان خود منتقل می کردند. با آنکه این ویروس مرگبار نیست، ولی بسیار خطرناک است. از اکتبر 2013 تابحال، 62 نفر از 144 نفر آلوده شده به این ویروس مرده اند. خوشبختانه دانشمندان راه درمان آن را یافته اند.

4. کتابخانه سیار شتری

منطقه خارج از گاریسا در کنیا، بالاترین نرخ بیسوادی در کشور را دارد. در حالیکه نرخ بیسوادی در کنیا 31 درصد است، 85 درصد از مردم شمال شرق کنیا نمی توانند بخوانند و بنویسند. مردم این منطقه اغلب چادرنشین بوده و بیشتر آنها تهیدست هستند. بنابراین بجای خریدن کتاب، وقت و پولشان را صرف غذا و پناهگاه می کنند. البته درست است که بدون توانایی خواندن، آنها در دام چرخه فقر افتاده اند، ولی همینجاست که کتابخانه سیار شتری به نجات آنها می آید.

این کتابخانه که در سال 1996 توسط کتابخانه ملی کنیا تشکیل شده است، برای دانش آموزان و بزرگسالان مناطق دورافتاده و صعب العبور کتاب می برد. شترها وسیله خوبی برای رسیدن به این مناطق هستند و می توانند کتاب های زیادی را حمل کنند. کتابداران از دوشنبه تا پنج شنبه با سه شتر راه می افتند. اولین شتر دو جعبه پر از کتاب حمل می کند که هر جعبه 200 کتاب دارد. شتر دوم خیمه دارد و شتر سوم چیزهای دیگری که کتابدار نیاز دارد را حمل می کند. این کتابخانه های سیار به 12 نقطه سر می زنند و بچه های مشتاق را پیدا می کنند تا به کتاب های جدید نگاهی بیندازند. کتابداران به هر کس دو کتاب می دهند و به سمت نقطه بعدی رهسپار می شوند و بعد از دو هفته برمی گردند.

بیشتر بزرگسالان و بچه هایی که به کتابخانه سیار سر می زنند برای تفریح و سرگرمی کتاب نمی خوانند. آنها دنبال کتاب های درسی می گردند تا برای امتحاناتشان درس بخوانند و آماده شوند و این کتابخانه کتاب های خاصی که به دروس بچه ها ربط دارند برایشان می آورد. همچنین برای بزرگسالان کتاب های یادگیری خواندن و نوشتن می آورد. خیلی جالب است که زندگی های مردم با کمک این شترهاست که بهتر می شود.

3. پشگل شتر و جنگ جهانی دوم

سربازان جنگ جهانی دوم از انواع اسلحه از جمله تیربار، نارنجک و … و حتی پشگل شتر استفاده می کردند. خیلی عجیب است که مدفوع شتر نقش کوچک ولی مهمی در لشگرکشی شمال آفریقا بازی کرد.

به دلایل عجیبی، کاربران تانک های آلمانی معتقد بودند که رد شدن تانک از روی کپه های پشگل شتر، خوش شانسی می آورد. وقتی متحدین داستان این رسم عجیب نازی ها را شنیدند، شروع به ساختن مین هایی کردند که شبیه به پشگل شتر بود. بعد از آنکه چندتا از تانک های زرهی منفجر شدند، نازی ها فهمیدند که ماجرا چیست و از آن به بعد فقط از روی پشگل هایی رد می شدند که تانک های دیگر رد شده بودند. وقتی متحدین این قضیه را فهمیدند شروع به ساختن نوع جدیدی از مین های پشگلی کردند که روی آنها رد تانک بود.
 

 
انگلیسی ها مدفوع شتر را برای استتار مفید می دانستند. وقتی این مدفوع را با رنگ استتار مخلوط می کردند، بهترین رنگ برای پنهان کردن وسایلشان بدست می آمد. بنابراین سربازان انگلیسی زمانی که در حال مبارزه با نازی ها نبودند، وقتشان را صرف دنبال کردن شترها با کیسه هایی در دست می کردند!

با آنکه به نظر می رسد، شترها به نفع متحدین کار کرده بودند، ولی در واقع به قدرت های محور کمک کرده بودند. اسهال خونی یکی از تهدیدات اصلی در خط مقدم بود، ولی نازی ها فهمیدند که بومی های آفریقایی درمان خوبی برای آن دارند: مدفوع تازه شتر. دانشمندان کشف کردند که این مدفوع پر از Bacillus subtilis است. این باکتری میکرب های عامل اسهال خونی را می کشد. بنابراین نازی ها برای آنکه تا حد مرگ مدفوع نکنند، تصمیم گرفتند که مدفوع شتر بخورند.

2. کشتی شترها

حتماً در مورد تولوس شنیده اید، تولوس ترکیبی از دو نژاد باختران و تک کوهانه است. با آنکه این نوع شتر پشمی و کرکدار است، ولی در واقع ورزشکار سرسختی است که کشتی شتری باستانی می گیرد. هر سال در یکشنبه سوم ماه ژانویه در ساحل دریای اژه ترکیه این کشتی برگزار می شود. به شترها لباس های رنگارنگ و شاد می پوشانند و منگوله رنگی و زین چوبی به آنها آویزان می کنند. علاوه بر آن به این شترها اسامی جالبی همچون آذرخش، علی سیاه و شغال و حتی رامبو و غیره می دهند. 

 
یک روز قبل از مسابقه، تولوس ها را در خیابان ها می گردانند و آنها را همراه با موسیقی به مردم نشان می دهند. در روز مبارزه، شترها را به آمفی تئاتری می برند که ثروتمندان و تماشاگران بر سر آنها شرط بندی می کنند و مبارزه ای تنگاتنگ به نمایش در می آید. اگر شتری روی زمین بیفتد، از رینگ فرار کند یا جیغ بزند، می بازد و مبارزه پایان می یابد. هر شتری سبک خودش را دارد. بعضی از آنها از راست حمله می کنند و بعضی از چپ. بعضی از آنها رقیبشان را زمین می اندازند و بعضی از آنها سر حریف را قفل می کنند و بعضی سعی می کنند روی سر حریف بنشینند. با این حال، گاز گرفتن ممنوع است و داوری وجود دارد که نمی گذارد تقلبی صورت بگیرد. اغلب این مبارزات مساوی تمام می شوند، ولی وقتی یکی از آنها برنده می شود، مالک آن شتر یک قالی زیبا به عنوان جایزه می برد.

این مسابقات با آنکه هیجان انگیزند، ولی خونین و بیرحمانه هستند. دولت ترکیه هم با این مسابقات مشکل دارد و معتقد است که این مسابقات وجهه این کشور را خراب کرده اند. محبوبیت این ورزش بین جوانان رنگ باخته است ولی هنوز طرفداران وفادار زیادی وجود دارند و جامعه کشتی، قهرمانان (هم مالکین و هم شترها) سوپراستارهایی در سطح مایک تایسون هستند. این ورزش هم مانند ورزش های حیوانی دیگر ریشه های عمیقی دارد و احتمالاً به همین زودی ناپدید نمی شود.

1. مسابقات زیبایی شترها

وقتی از مردم در مورد شترها سوال می شود، اکثر آنها این حیوانات را زشت و احمق توصیف می کنند و کسی به آنها "زیبا" نمی گوید. مگر آنکه در ایالات متحده عربی این سوال را بپرسید. هر ساله هزاران تماشاگر در جشنواره شتر الظفره شرکت می کنند تا مسابقات زیبایی شترها را تماشا کنند. بیش از 25000 شتر در این مسابقه زیبایی شرکت می کنند و پادشاهان و شیخ های این منطقه برای تماشای آن جمع می شوند. جایزه برنده ها خودروهای پیکاپ Chevy است و شترهای برنده به قیمت های میلیون دلاری فروخته می شوند.
 
داوران مسابقه به دنبال ویژگی های خاص در شترهای برنده هستند. بعضی از آنها ویژگی های مطلوبی مانند لب ها آویزان، کوهان شیک، سبیل زیبا، گوش های زیبا، فاصله مناسب بین سم ها، پاهای نیرومند، گردن بلند و سر بزرگ (مهمترین قسمت) را جستجو می کنند. اگر می خواهید در این مسابقه شرکت کنید، نباید شترتان را زیر آفتاب نگه دارد، زیرا چهره اش خراب می شود! همچنین باید شتر ماده با خود ببرید، زیرا ماده ها جذابتر تلقی می شوند. همچنین باید قسم به مقدسات بخورید که در مورد سن و نژاد شترتان راست گفته اید.

با آنکه جشنواره شتر الظفره ممکن است کمی عجیب و غریب به نظر برسد، ولی برای بادیه نشینان منطقه از اهمیت زیادی برخوردار است. رابط آنها با شترها به دوران باستان برمی گردد و این مسابقات غرور قبیله ای آنها را پرورش می دهد. از همه مهمتر، این مسابقات زیبایی موجب حفظ ریشه خونی نژادهای خالص می شود و رسوم باستانی را در عصر جدید زنده نگه می دارد. این مسابقات با آنکه مانند مسابقه ملکه زیبایی نیست، ولی حداقل نیت خوبی پشت آن است.


laghari
بیوگرافی هنرمندان