
روز عرفه، فرصتی ناب برای بازگشت به خویشتن و لحظاتی برای عاشقانهترین گفتوگو با خالق بیهمتاست. در این روز ملکوتی، دلها سبک میشوند و اشک، زبان دل میگردد. هر که دلش گرفته باشد، این روز، آرامبخش جان و جلا دهندهی دل اوست.
پیامبر اکرم (ص):
«هیچ روزی نیست که خداوند بیشتر از روز عرفه، بندگانش را از آتش جهنم نجات دهد.»
یکی از نابترین و عمیقترین مناجاتهای اسلامیست؛ کلامی آسمانی که از دل عاشق حسین (ع) برخاسته و دریایی از عرفان، توحید، عشق و بندگی را در خود جای داده است.
در این دعا، امام نهتنها با خدای خویش نجوا میکند، بلکه به ما میآموزد که چگونه با تمام وجود، در آستانه عرفه، دلمان را بتکانیم و به سوی نور بازگردیم.
خواندن بخشهایی از این دعا در این روز پر عظمت، دل را میلرزاند و اشک را روان میکند.
در روایات اسلامی، روز عرفه جایگاهی ویژه دارد. پیامبر اکرم (ص) فرمودهاند: «بهترین دعا، دعای روز عرفه است.»
امام صادق نیز عرفه را «روز بخشش بزرگ» نامیدهاند؛ روزی که درهای آسمان باز است و فرشتگان، مشتاقانه نگاه میکنند تا چه کسی از ته دل، خدا را صدا میزند.
در حدیثی آمده است: «اگر کسی عرفه را درک کند و آمرزیده نشود، معلوم نیست دیگر کی آمرزیده خواهد شد…»
این روز، فرصتی بینظیر برای توبه، راز و نیاز و آشتی با خالق است.
عرفه آمد و من در آستان درگاهت ای خدا، فقط یک خواهش دارم؛
مرا نیز بخوان به مهمانی نگاهت…
مرا بشوی از غبار غفلت و بنشان در صف عاشقانت…
دل خستهام به سمت تو پر میزند خدا
وقتی که عرفه برسد، بوی تو میدهد دعا
نه سجاده میخواهم و نه آیهای بلند
یک دل شکسته دارم و امیدی بیصدا…
همه سپیدپوشاند و من هنوز تار
با دلی پر از گناه، با نگاهی بیقرار
زائرانِ خانهات مهمان عشقاند و من
پشت در ماندهام با اشکهای انتظار…
عرفه آمد و دل باز هوایی شده است
چشم دل منتظر روشنِ نوری شده است
فرصتی هست که بار دلمان سبک گردد
همه در ذکر خدا غرق دعایی شده است
اکنون که عرفات پیش چشم ماست، بنگرش
وسعتش چون بهشت و جلوهگرتر از عرش است
جبریل آمده و خطبهخوان این سرزمین است
منبرش، جبلالرحمه… و تیغ آفتاب، سپیدهدمش
ای خیمه نشین عرفات
وارث خون قتیل العبرات
در کجایی که دلم بی تاب است
تشنه ام وصل تو جانم ناب است
آمدم تا عرفه، بلکه دلم پاک شود
غافل از آنکه گناهم دو صد چندان شد
خواستم تا به تو بسپارم این دل را…
باز آن را به خودم وانهادی، جان شد
چه خوش که در عرفه دلبرم صدایم زد
خدا به لطف نگاه حسین، عطایم داد
به پای کوه محبت، کنار محبوبم
دعای ناب رهایی، بهحق، دعایم داد
ای خدای مهربان…
من آمدهام با دلی شکسته،
با دستانی خالی، اما پر از امید…
میدانم که در عرفه،
در رحمتت بیدریغتر از همیشهست.
امروز آسمان دل من بارانیست… چون روز عرفهست.
در عرفه، هیچ فاصلهای بین تو و خدا نیست جز یک «یا رب».
دلتنگم و دعای عرفه را با اشک میخوانم…
روز عرفه، بر عارفان حق، آنان که از خیمه وجود خویش بیرون می آیند
و با آتش شوق و اشتیاق وصال، به دعا و نیایش متوسل می شوند، خجسته باد.
سلام بر عرفه که جانمان را به رایحه و خنکای نسیم نوازش می دهد.
روز عرفه، روز بی پیرایگی و آراستگی در عرفات خدا، و روز زمزمه رازمندی های حسین و روز برخورد اشک و لبخند است.
خدایا… آنگاه که دلها از نسیم نامت تازه میشوند و اندیشهها در سایه یادت آرام میگیرند، اجازه بده در چشمهسار عرفه، جان خستهمان را از غبار گناه و فراموشی پاک کنیم، در این خلوت روشن، ما را به خویش بازگردا.