
کریسمس تنها یک جشن ساده یا مناسبتی برای تبریک گفتن نیست؛ بلکه رویدادی است که ریشه در تاریخ، مذهب، فرهنگ و حتی آیینهای باستانی دارد.
این مناسبت جهانی طی قرنها شکل گرفته و بهتدریج به یکی از مهمترین جشنهای سالانه در سراسر دنیا تبدیل شده است. در این مقاله، تاریخچه کریسمس را به زبانی روان، آموزشی و مناسب دانشآموزان بررسی میکنیم تا پاسخی کامل برای پرسش «کریسمس چیست و از کجا آمده است؟» ارائه شود.
کریسمس که در برخی کشورها با نام «نوئل» شناخته میشود، جشنی در آیین مسیحیت است که بهمنظور گرامیداشت میلاد حضرت عیسی مسیح برگزار میشود. در باور مسیحیان، تولد عیسی نماد ظهور نور، امید و نجات برای بشریت است و به همین دلیل، این روز جایگاهی ویژه در تقویم مذهبی آنان دارد.
بیشتر پیروان کلیسای کاتولیک روم و شاخههای گوناگون پروتستان، روز 25 دسامبر را بهعنوان سالروز میلاد مسیح جشن میگیرند. در بسیاری از کشورها، مراسم از شب 24 دسامبر آغاز شده و تا روز بعد ادامه دارد.
برخی کلیساهای ارتودوکس به دلیل پیروی از تقویم یولیانی، تاریخ متفاوتی برای کریسمس دارند. در کشورهایی مانند روسیه، اوکراین و بخشهایی از سرزمین مقدس، جشن میلاد مسیح در 7 ژانویه برگزار میشود.
کلیسای ارامنه دارای سنتی منحصربهفرد است. پیروان این کلیسا، میلاد مسیح و آیین غسل تعمید او را همزمان در روز ۶ ژانویه جشن میگیرند؛ سنتی که ریشه در مسیحیت اولیه دارد.

در فرهنگ مذهبی مسیحیان، دورهای با عنوان «دوازده روز کریسمس» شناخته میشود که از ۲۵ دسامبر آغاز شده و تا ۶ ژانویه ادامه مییابد. این بازه زمانی نماد تداوم شادی میلاد مسیح و پیوند آن با آیینهای مذهبی پس از آن است.
از نظر دینی، عید پاک که یادآور مصلوب شدن و رستاخیز عیسی مسیح است، مهمترین عید مسیحیان به شمار میرود. با این حال، در کشورهایی مانند ایالات متحده و کانادا، کریسمس به دلیل گستردگی مراسم و تأثیر فرهنگی، مهمترین رویداد سالانه مسیحی تلقی میشود.
با وجود ماهیت مذهبی، از اوایل قرن بیستم میلادی، کریسمس بهتدریج جنبهای اجتماعی و فرهنگی نیز پیدا کرد. امروزه برای بسیاری از مردم، این ایام فرصتی برای دورهمیهای خانوادگی، دیدار دوستان، ایجاد صمیمیت و هدیه دادن است؛ حتی برای کسانی که پیرو آیین مسیحیت نیستند.
کریسمس با مجموعهای از آیینها و نمادهای شناختهشده همراه است؛ از جمله:
این عناصر در کنار هم، فضایی شاد و خاطرهانگیز ایجاد میکنند.
واژه Christmas از ترکیب مفاهیم «مسیح» و «مراسم عشای ربانی» شکل گرفته است. این واژه در قرون میانه وارد زبان انگلیسی شد و بهتدریج شکل کوتاهتر آن یعنی Xmas نیز رواج پیدا کرد.
در بسیاری از زبانها، واژه کریسمس مستقیماً به مفهوم «میلاد» اشاره دارد:
با وجود آنکه تولد عیسی مسیح در اناجیل چهارگانه شرح داده شده، تاریخ دقیقی برای آن ذکر نشده است. در سدههای نخست مسیحیت، بزرگداشت تولد افراد چندان رایج نبود و تمرکز اصلی بر روز شهادت و جانسپاری قدیسان قرار داشت.
نخستین اشاره مکتوب به 25 دسامبر بهعنوان روز میلاد مسیح، به قرن سوم میلادی بازمیگردد. بسیاری از پژوهشگران معتقدند این تاریخ با جشنهای مرتبط با انقلاب زمستانی در روم باستان همزمان بوده است.
در روم باستان، جشنهایی مانند ساتورنالیا و آیینهای مرتبط با پرستش خورشید و میترا، در همین بازه زمانی برگزار میشد. کلیسای مسیحی با انتخاب این تاریخ، تلاش کرد این آیینهای رایج را در قالبی جدید و با معنای مسیحی بازتعریف کند.
بابانوئل که با نامهایی مانند سانتا کلوز و سنت نیکولا شناخته میشود، شخصیتی نمادین در جشن کریسمس است که امروزه به شکل پیرمردی مهربان با لباس قرمز و ریش سفید شناخته میشود.
این شخصیت برگرفته از زندگی سنت نیکولاس، اسقف مهربان آسیای صغیر در قرن چهارم میلادی است که به کمک به کودکان و نیازمندان شهرت داشت. تصویر امروزی بابانوئل حاصل قرنها تغییر فرهنگی است.
با وجود تفاوتهای فرهنگی، بسیاری از مراسم کریسمس در کشورهای مختلف شباهتهایی دارند؛ از حضور در کلیسا گرفته تا تزیین خانهها و اجرای سرودهای مذهبی.
درخت سرو و کاج به دلیل همیشهسبز بودن، از گذشتههای دور نماد پایداری، زندگی و جاودانگی بودهاند. این مفهوم نهتنها در فرهنگ مسیحی، بلکه در باورهای کهن ایرانی نیز جایگاه ویژهای دارد.
در ایران باستان، سرو نماد آزادگی و ماندگاری بوده است. روایتهایی مانند سرو کاشمر و یافتههای باستانشناسی مارلیک گیلان، اهمیت این درخت را در باورهای مردم ایران نشان میدهد. هنوز هم در برخی مناطق، درخت سرو با نگاهی آمیخته به احترام و تقدس نگریسته میشود.
برچسبها: انشاء