
کامران تفتی از هنرمندان چندبعدی سینما و تلویزیون ایران است. او فعالیتش را با تئاتر آغاز کرد و سپس در قاب تلویزیون و سینما خوش درخشید.
تفتی علاوه بر بازیگری، در موسیقی و اجرای تلویزیونی هم تجربههای موفقی دارد. سبک بازی او تلفیقی از احساسات درونی و انرژی کنترلشده است که باعث شده نقشهایش برای مخاطب باورپذیر و اثرگذار باشد.
کامران تفتی در 19 فروردین 1358 (8 آوریل 1979) در تهران به دنیا آمد. او در خانوادهای هنری بزرگ شد؛ پدرش اردشیر تفتی از هنرمندان شناختهشده تئاتر بود که نقش مهمی در شکلگیری علاقه کامران به بازیگری داشت.
کامران یک برادر به نام کیوان تفتی دارد که متولد سال 1363 است و در زمینه موسیقی فعالیت میکند. این دو برادر هرکدام در شاخهای متفاوت از هنر مسیر خود را ادامه دادهاند.
برخلاف اطلاعاتی که درباره پدر و برادرش وجود دارد، درباره مادر کامران تفتی جزئیات زیادی منتشر نشده است. او همواره ترجیح داده زندگی شخصی مادرش رسانهای نشود.
هرچند نام خانوادگی او باعث شده بسیاری تصور کنند اهل شهرستان «تفت» است، اما کامران تفتی یک تهرانی اصیل است. او هیچ نسبت خانوادگی با عمار تفتی ندارد و تشابه فامیلیشان صرفاً اسمی است.
کامران تفتی برای نخستین بار در برنامه «حالا خورشید» با اجرای رضا رشیدپور، با نشان دادن حلقه ازدواج خبر متأهل بودنش را تأیید کرد. اما اطلاعاتی درباره همسر اول او رسانهای نشد و بعدها خبر جداییاش منتشر گردید.
رابطه عاشقانه کامران تفتی و متین ستوده از یک همکاری هنری و حضور مشترک در جمعهای دوستانه آغاز شد. این دو هنرمند به مرور زمان به یکدیگر نزدیکتر شدند و علاقه مشترکشان به بازیگری، موسیقی و هنر نقطه اتصالشان بود.
کامران در مصاحبههای غیررسمی بارها به تحسین متین ستوده پرداخته و او را شخصیتی مهربان، مستقل و درککننده معرفی کرده است.
متین ستوده نیز برای بار دوم لباس عروس می پوشد و این بار همسرش کامران تفتی است.
همین تفاهم و درک متقابل، زمینهساز شکلگیری عشقی شد که سرانجام در 30 شهریور 1404 به ازدواج رسمی انجامید و توجه رسانهها و طرفداران را به خود جلب کرد.
کامران تفتی از دوران مدرسه به هنرهای نمایشی علاقه نشان داد. او علاوه بر تحصیل، در گروههای تئاتری دانشآموزی نیز فعالیت میکرد. همین تجربهها زمینه ورودش به دانشگاه و انتخاب رشته بازیگری شد. در دانشگاه، او آموزشهای تخصصی در زمینه بازیگری، بیان، بدن و کارگردانی تئاتر را فرا گرفت.
شروع کار حرفهای کامران تفتی از صحنه تئاتر بود. او در نمایشهای دانشگاهی و حرفهای نقشآفرینی کرد و توانست با کارگردانان مطرح همکاری کند. این تجربههای زنده، اعتمادبهنفس او را برای ورود به تلویزیون و سینما افزایش داد.
دهه 80 نقطه عطفی در کارنامه هنری کامران تفتی بود. او با حضور در سریالهای تلویزیونی پرمخاطب توانست جایگاه خود را میان مردم تثبیت کند. سبک بازی منحصربهفرد و صدای گرم او باعث شد در ذهن بینندگان ماندگار شود.
میوه ممنوعه (1386)؛ همکاری با حسن فتحی که شهرت زیادی برای او به همراه داشت.
زیر هشت (1389)؛ سریالی اجتماعی و پرمخاطب.
دیوار (1391)؛ با نقشی متفاوت که مورد توجه منتقدان قرار گرفت.
میکائیل (1394)؛ اثری پلیسی و پرهیجان.
خانه امن (1399)؛ سریالی جنجالی و پرماجرا که توانایی او را در نقشهای جدی به نمایش گذاشت.
کامران تفتی علاوه بر تلویزیون، در چندین فیلم سینمایی نیز بازی کرده است. او همیشه تلاش کرده نقشهایی متنوع را انتخاب کند تا نشان دهد توانایی ایفای نقش در ژانرهای مختلف را دارد.
در حین ضبط برنامه رالی ایرانی در جزیره قشم، کامران تفتی دچار حمله قلبی شد. این اتفاق باعث نگرانی طرفدارانش شد، اما خوشبختانه با مراقبتهای پزشکی جدی نبود. او پس از مدتی استراحت دوباره به فعالیتهای هنری بازگشت و بیش از گذشته به سلامتی و سبک زندگی خود توجه نشان داد.
علاقه کامران به موسیقی از نوجوانی آغاز شد. او نوازندگی چند ساز را بلد است و به طور جدی وارد عرصه خوانندگی شد. انتشار آلبوم «عکس زمستونی تهران» و چندین تکآهنگ موفق، جایگاه او را بهعنوان یک خواننده تثبیت کرد.
کامران تفتی در حوزه اجرا نیز فعالیت داشته است. اجرای برنامه «دستفرمون» نشان داد او در ارتباط با مخاطب توانمند است و میتواند در کنار بازیگری و موسیقی، در عرصه اجرا هم بدرخشد.
او علاقه زیادی به ورزش، مطالعه و آشپزی سالم دارد. موسیقی بخش جداییناپذیر زندگی روزمره اوست و زمان زیادی را به تمرین خوانندگی و نوازندگی اختصاص میدهد.
زندگی کامران تفتی همچون بسیاری از هنرمندان با شایعاتی همراه بوده است؛ از ماجرای سکته قلبی گرفته تا گمانهزنیهای مربوط به ازدواجهایش. با این وجود او همیشه سعی کرده تمرکز خود را بر کار حرفهایاش حفظ کند.
و آثار متعدد دیگر…
خاک و آتش (1390)
مرگ کسب و کار من است (1391)
شرط اول (1392)
قرار بعدی همانجا (1392)
و چندین فیلم دیگر در کارنامه هنری او ثبت شده است.