
دژاوو یا آشناپنداری حالتی است که فرد در مواجهه با یک مکان، صحنه، گفتوگو یا رویداد تازه، ناگهان احساس میکند آن را قبلاً دیده یا تجربه کرده است؛ با اینکه میداند برای نخستین بار با آن روبهرو شده است. علت دقیق این پدیده هنوز مشخص نیست، اما پژوهشها آن را با عملکرد حافظه و نحوه پردازش اطلاعات در مغز مرتبط میدانند.
دژاوو یک حس کوتاه و ناگهانیِ آشنایی است که بدون وجود خاطرهای مشخص ایجاد میشود. برای نمونه، ممکن است برای اولین بار وارد خانهای شوید و چیدمان آن برایتان آشنا باشد، یا هنگام صحبت با فردی تصور کنید همین گفتوگو را قبلاً شنیدهاید.
واژه Déjà vu فرانسوی و به معنای «قبلاً دیدهشده» است. در این حالت، فرد معمولاً نمیتواند خاطرهای واقعی برای این آشنایی پیدا کند؛ یعنی میداند اتفاق جدید است، اما ذهنش برای چند لحظه آن را مانند تجربهای از گذشته پردازش میکند.
علت دقیق دژاوو هنوز قطعی نیست، اما یکی از توضیحات علمی مهم، ارتباط آن با حافظه و سیستم تشخیص آشنایی در مغز است.
مغز هنگام روبهرو شدن با یک تجربه جدید، اطلاعات را پردازش میکند و در همان زمان تشخیص میدهد که آیا این موقعیت برایمان آشناست یا نه. اگر این فرایندها برای لحظهای ناهماهنگ شوند، ممکن است مغز یک تجربه جدید را بهاشتباه آشنا احساس کند. در واقع، فرد حس آشنایی دارد اما نمیتواند خاطره مشخصی برای آن پیدا کند.
شباهت یک موقعیت جدید به تجربههای قبلی نیز میتواند در ایجاد این احساس نقش داشته باشد. برای نمونه، ترکیبی از نور، چیدمان، صدا یا فضای یک مکان تازه ممکن است بدون اینکه خودمان متوجه شویم، چیزی را در حافظه تداعی کند.
خستگی و کمبود خواب، استرس و اضطراب نیز در برخی پژوهشها با افزایش تجربه دژاوو ارتباط داشتهاند؛ بااینحال نمیتوان آنها را علت قطعی همه موارد دانست.
مهمترین علامت دژاوو، احساس شدید آشنایی با چیزی است که در واقع جدید است. این حالت معمولاً چند ثانیه طول میکشد و سپس از بین میرود.
ممکن است فرد هنگام دژاوو این احساسها را تجربه کند:
دژاووی معمولی معمولاً کوتاه و گذراست و فرد پس از آن به حالت عادی برمیگردد. تجربه گاهبهگاه این حالت بهتنهایی نشانه بیماری نیست.
در بیشتر موارد، دژاووی گهگاهی یک تجربه طبیعی است و نیاز به درمان ندارد. بسیاری از افراد در طول زندگی خود این حالت را تجربه میکنند.
بااینحال، دژاووی بسیار مکرر یا شدید، بهویژه زمانی که همراه با علائم دیگری باشد، میتواند نیازمند بررسی پزشکی باشد. برای مثال، در بعضی افراد مبتلا به صرع لوب گیجگاهی، دژاوو ممکن است یکی از علائم اولیه یا بخشی از یک حمله باشد. این حالت میتواند همراه با ترس ناگهانی، احساس غیرعادی در معده، اختلال هوشیاری، خیره شدن، حرکات تکراری یا گیجی دیده شود.
بنابراین صرفاً تجربه دژاوو به معنی ابتلا به صرع نیست؛ مجموعه علائم و الگوی تکرار آن اهمیت دارد.
برای دژاووی معمولی و گهگاهی، درمان خاصی لازم نیست. این حالت معمولاً خودبهخود در مدت کوتاهی برطرف میشود و بیماری مستقلی محسوب نمیشود.
برای کاهش عواملی که ممکن است در برخی افراد تجربه دژاوو را بیشتر کنند، داشتن خواب کافی، کاهش خستگی و مدیریت استرس میتواند مفید باشد. اما نباید برای درمان دژاوو بهطور خودسرانه دارو مصرف کرد.
اگر دژاوو بهطور غیرمعمول تکرار شود، طولانی باشد یا با علائمی مانند گیجی، از دست دادن هوشیاری، حرکات غیرارادی، ضعف، تشنج یا سردردهای غیرمعمول همراه شود، بهتر است فرد توسط پزشک بررسی شود.
در این شرایط، درمان به علت اصلی بستگی دارد. برای نمونه، اگر دژاوو بخشی از حملات صرع لوب گیجگاهی باشد، درمان بیماری زمینهای ممکن است شامل داروهای ضدتشنج و در بعضی موارد روشهای تخصصی دیگر باشد.
ممکن است هنگام دژاوو احساس کنید میدانید لحظه بعد چه اتفاقی رخ میدهد، اما این احساس بهتنهایی نشانه توانایی پیشبینی آینده نیست. از نظر علمی، دژاوو بیشتر به احساس آشنایی و فرایندهای حافظه مربوط میشود.
همچنین برخی افراد دژاوو را به خواب، تناسخ یا خاطرات زندگی گذشته نسبت میدهند، اما این برداشتها پشتوانه علمی کافی برای اثبات چنین ارتباطی ندارند.
اگر فقط گاهی دچار دژاوو میشوید و حالت در چند ثانیه برطرف میشود، معمولاً جای نگرانی نیست. اما تکرار زیاد، طولانی شدن حالت یا همراهی آن با گیجی، اختلال هوشیاری، حرکات غیرارادی یا تشنج دلیل مناسبی برای مراجعه به پزشک و بررسی علت است.
برچسبها: مطالب جذاب